budowa i działania bomby wodorowej 

Partnerstwo na mazowszu

Temat: Jak wybucha bomba wodorowa?
> Opis ten jest nie ścisły i wogólę głupi.
> Niech autor przemyśli formę swojego artykułu...

No pewnie, że bomby Pan nie zbuduje korzystając z mojej krótkiej notki o
budowie bomby wodorowej ;) [przypomnę, że w głównym tekście zajmuję się maszyną-
Z, a nie zasadą działania bomby]. Tylko, co takiego głupiego jest w tym opisie?
Proszę o trochę szczegółów?
autor
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,32,6076564,6076564,Jak_wybucha_bomba_wodorowa_.html



Temat: Czy bagietka może wpaść do Wielkiego Zderzacza ...
Kilka uwag.Ludzie podejmujący decyzję o przyznaniu wielu miliardów Euro na budowę najdroższego laboratorium w historii z całą pewnością nie kierowali się tylko poznawczą ciekawością, gdyż akurat ci z księgowości bozony Higgsa tudzież wszystkie hadrony mają głęboko w d bardziej niż zdecydowana większość fizyków. Zadecydowały względy pragmatyczne i konkretne, realne cele o dużym prawdopodobieństwie realizacji. Mogą to być: 1)symboliczne odzyskanie przez Europę prymatu w dziedzinie nauki, jeśliby eksperyment zatrybił i coś rzeczywiście nowego udałoby się zobaczyć; 2) (to moje prywatne podejrzenia) - zdobycie bardziej precyzyjnych danych pozwalających zweryfikować teorie reakcji syntezy jąder wodoru 3)być może istnieją jakieś nie znane mi przewidywania dotyczące możliwości odkrycia czegoś, co miałoby wykorzystanie w technologii (np. możliwość manipulowania masami). W każdym z tych przypadków przewiduję niepowodzenie eksperymentu, ale zamiast szukać w tym Palca Bożego lub złośliwego trolla w postaci jakieś "elementarnej cząsteczki pecha" wskazałbym jednak na konkurencję, której działania wynikają z politycznej walki o dominację w dziedzinie technologii (ale też i kultury) we współczesnym świecie.
A swoją drogą to jednak ciekawe, że prace nad syntezą nie przyniosły od pół wieku istotnego postępu w dziedzinie energetyki. Kiedy wybuchała bomba wodorowa wydawało się, że energetyczny raj jest tuż tuż :-))
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,953,102598057,102598057,Czy_bagietka_moze_wpasc_do_Wielkiego_Zderzacza_.html


Temat: PIERWSZY KOMPUTER
W 1883 roku angielski wynalazca Charles Babbage zaprojektował maszynę liczącą - nie doceniony w swoich czasach i nazwany "ot, jeszcze jedna zabawka" uważany jest dziś za pierwszy komputer. Za to pierwszym PeCetem był Eniac.

Komputer elektroniczny powstał na potrzeby wojska. W czasie wojny potrzebna była precyzja działań do której używano matematyki. Np. artyleria: aby oddać celny strzał Trzeba było poddać obróbce matematycznej dane jak np.: rodzaj pocisku, siłę wiatru itp. W ten sposób powstawały tablice balistyczne, które w latach czterdziestych dla danego zestawu danych zajmowało parę tygodni. Na wojnie nie można było tyle czekać. Fizyk John Mauchly, elektronik, John Presper Eckert i matematyk Herman Heine zaprzęgli do obliczeń lampy elektronowe. Już w 1940 roku Mauchly uważał, że to morze zadziałać. Z J.P. Eckertem poznali się na uniwersytecie w Pensylwanii. Kilka lat później razem wymyślili i zaprojektowali wielką maszynę liczącą. Projekt przekazali członkowi uniwersytetu odpowiedzialnemu za kontakty z rządem USA. Niestety zapomniano o nim i gdyby nie zainteresowanie się sprawą przez doktora Golstine który przypadkiem dowiedział się o projekcie, prawdopodobnie nigdy nie ujrzał by światła dziennego. Goldstine pracował wówczas nad usprawnieniem procesu tworzenia tablic balistycznych i natychmiast dojrzał praktyczne zastosowania dla nowej idei.
W marcu 1943 zaproponował współpracę pomysłowym wynalazcom. Prace ruszyły pełną parą. Pod koniec maja `43 ustalono nazwę urządzenia - ENIAC (Electronic Numerical Integrator And Computer). 5 czerwca podpisano realizację tajnego "Projektu PX" ( którego koszty wyniosły 486.804 dolary i 22 centy zamiast 150.000 ) 1 lipca oficjalnie ruszyła praca nad ENIAC`iem. Maszynę oddano do prób laboratoryjnych jesienią `44, a pierwsze obliczenia w listopadzie. 15 lutego 1945 o ENIAC`u dowiedziała się opinia publiczna. Zdumieni dziennikarze mogli obejrzeć pierwszy komputer: 42 Blaszane czarne szafy o wysokości 3m, 60cm szerokości i 30 cm głębokości każda. Na "procesor składało się 18.800 lamp elektronowych, 6.000 komutatorów, 1500 przekaźników i 50.000 oporników. Cudo ważyło 30 ton i pobierało 140kW energii na godzinę. Każda szafa miała ręcznie regulowany nawilżacz powietrza, a termostat zatrzymywał maszynę gdy któraś część przekroczyła 48* C. System wentylacyjny składał się z dwóch silników Chryslera o mocy 24 KM. ENIAC liczył w systemie dziesiętnym, a nie jak obecnie binarnym. Potrafił wykonać 5.000 dodawań na sekundę. Jego głównym elementem były akumulatory które zapamiętywały, przeprowadzały działania i przekazywały informacje do innych podzespołów Liczbę z akumulatora można było odczytać z układu zapalonych żarówek znajdujących się na obudowie. programowanie ENIACA odbywało się na czterech pulpitach sterowniczych przy pomocy których wprowadzano instrukcje i liczby do maszyny. Zabierało to mnóstwo czasu i sprzyjało pomyłkom. Dodatkowo opóźnienia powodowały ręcznie przełączanie styków i niedoskonałość modułów elektronicznych działających bez awarii średnio pół godziny.
30 Czerwca `46 ENIACA oddano armii. Nie wziął więc udziału w wojnie, lecz jeszcze przez długie lata przy jego pomocy obliczano nie tylko tablice balistyczne, a także analizowano budowę bomby wodorowej, projektowano tunele aerodynamiczne a nawet obliczano wartość liczby "pi". Dopiero w 1955 roku dokonano odłączenia ENIACA. Miał być oddany na złom, ale uczeni nie zgodzili się z tym i uratowali większość jego części, które możemy oglądać w Muzeum w Waszyngtonie

Powstanie ENIACA uznano za początek ery informatycznej, która trwa do dziś i jeszcze trochę potrwa.

Google.pl nie gryzie

Źródło: topranking.pl/899/pierwszy,komputer.php


Temat: polski pocisk balistyczny
Hej

marek_boa napisał:

> - Co do Polskiego programu nuklearnego to też niestety pic na
> wodę!:) W cale nie chodziło o skonstruowanie bomby wodorowej(bo
> właśnie takie bzdury nadsawala TVP) tylko o...wykorzystanie
techniki
> laserowej do uzyskania mikrosyntezy termojądrowej!

Owszem, masz rację. Osobiśnie natomiast zastanawiam się na ile ci
ludzie brali pod uwagę możliwość zbudowania po cichu własnej bomby
jądrowej, klasycznej, typu implozyjnego, z plutonu zdobytego
metodami wywiadowczymi, zakupionego na czarnym rynku czy w jakiś
inny tajemniczy sposób. Zauważ że technologia potrzebna do tej ich
mikrosyntezy jest w zasadzie taka sama jak do bomby implozyjnej
(plus owe lasery). Umiejętność jednoczesnego odpalania wielu laserów
i ładunków wybuchowych z mikrosekundową dokładnością; umiejętność
budowy ładunków kumulacyjnych o wielkiej precyzji działania; nawet
owe mikrokapsułki z mieszaniną deuterowo-trytową mogłyby się przydać
na zapalnik.

> - Jedyne pociski rakietowe przy ,których "grzebali" nasi naukowcy
> wojskowi to pociski niekierowane kal.122mm do wyrzutni BM-21 Grad
i
> pociski powietrze-powietrze RS-2US,które poprzerabiano po
> wypracowaniu resursu na latające cele RCP!

Nie no bez przesady, nie jedyne przecież. Takich przeróbek i
latających celów było daleko, daleko więcej, pierwsze już w latach
60. Wtedy też opracowano PPK Diament na przykład, dosyć prosty
pocisk I generacji. A z bardziej współczesnych rzeczy choćby
granatnik ppanc. Komar, co prawda konstrukcja silnika wzorowana na
RPG-7 ale jednak inny układ. Albo ręczny pocisk plot. Grom, też co
prawda rozwój rosyjskiej Igły ale znowuż spore zmiany wprowadzono.

> - Na wszystkie Twoje pytania odpowiedź brzmi - nie,nie da się!~

Ee tam, zaraz "nie da sie". Da się z pewnością, tylko nie ma za
bardzo sensu. Zbudowanie małej rakiety balistycznej/kosmicznej nie
jest bardzo trudne, jakoś niedawno jak pamiętacie rozstrzygnięto
konkurs o nagrodę X-Prize, 10 mln $ za zbudowanie stateczku
suborbitalnego, który zabierze 3 osoby na wysokość 100 km - z tym że
nie mogły startować w nim wielkie koncerny i państwa tylko prywatne
osoby i małe firmy. Co prawda zwycięzca, firma Scaled Composites to
ciągle chyba nie jest nasza liga :) ale startowały też
przedsiębiorstwa całkiem maluteńkie, pracujące metodami stricte
warsztatowymi, jak np. brytyjski Starchaser Industries. Skoro oni
mogą mieć wyniki to mógłby i spory kraj. Raczej pytanie brzmi: po
co - pomijając zastosowania czysto militarne (umiejętność budowy
takiego stateczku równa się umiejętności budowy rakiety balistycznej
o zasięgu ok. 1000 km) to na cywilnym rynku rakiet nośnych i
badawczych raczej trudno byłoby konkurować.



Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,539,73768271,73768271,polski_pocisk_balistyczny.html


Temat: Humor w nauce
B R A W O !!!


Może informacje o obu bohaterach:

Paul Adrien Maurice Dirac (ur. 8 sierpnia 1902 roku w Bristolu, hrabstwo
Gloucestershire w Anglii - zm. 20 października 1984 w Tallahassee, Floryda w
USA), angielski fizyk teoretyk, jeden z twórców mechaniki kwantowej i
elektrodynamiki kwantowej, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1933
za wkład w rozwój mechaniki kwantowej [1].

Od 1932 roku profesor Uniwersytetu w Cambridge, a od 1953 roku Uniwersytetu w
Oksfordzie. Od 1930 członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie Royal Society.

Najważniejszym wkładem Paula A. M. Diraca w rozwój mechaniki kwantowej jest
odkryte przez niego w 1928 roku równanie falowe opisujące elektron w sposób
relatywistycznie niezmienniczy. Dzisiaj znane jest ono jako równanie Diraca.
Równanie to pozwoliło mu na przewidzenie istnienie pozytonu - antycząstki
elektronu, które zostało potwierdzone w 1932 roku przez Carla Andersona.
Równanie Diraca pozwoliło także na wyjaśnienie pochodzenia spinu elektronu. W
1926 roku opracował niezależnie od Enrico Fermiego — statystykę (fermionów)
cząstek o spinie 1/2 (tzw. Statystyka Fermiego-Diraca).

W 1930 została wydana jego najbardziej znana książka The Principles of Quantum
Mechanics (Podstawy mechaniki kwantowej). Zawierała ona pierwszy systematyczny
wykład teorii operatorów liniowych jako uogólnienia formalizmów wprowadzonych
przez Erwina SchrĂśdingera i Wernera Heisenberga. W książce tej Dirac wprowadził
także zapis wektorów ket i bra, stosowany dzisiaj powszechnie w fizyce.

W 1933 roku został uhonorowany wraz z Erwinem SchrĂśdingerem Nagrodą Nobla w
dziedzinie fizyki za odkrycie nowych, płodnych aspektów teorii atomów i ich
zastosowanie.

Paul Dirac zmarł w wieku 82 lat w stolicy stanu Floryda, Tallahassee.

Dla uczczenia pamięci P. A. M. Diraca od 1985 corocznie w jubileusz jego urodzin
Abdus Salam International Centre for Theoretical Physics w Trieście przyznaje
medal Diraca.

Wysunął on hipotezę, że pusta przestrzeń stanowi ocean nieskończenie wielu
cząstek. "Krople" tego oceanu wyskakujące ponad powierzchnię to cząstki
fizyczne, natomiast "bąbelki" próżni pod powierzchnią to antycząstki. Z tego
powodu uznaje się go za odkrywcę antymaterii. Hipoteza ta okazała się
nieprawdziwa, gdyż nie przewidywała istnienia cząstek nie podlegających zakazowi
Pauliego.

Pojęcie Oceanu Diraca zostało wykorzystane w znanym anime Neon Genesis Evangelion.

Zobacz też:
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów z Paula Adriena Maurice`a Diraca

* statystyka Fermiego-Diraca
* równanie Diraca
* delta Diraca
* kodek Dirac

Źródła:

* Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001, ISBN
8301133937

Zobacz w sieci:

* Statystyki dla nie oddziałujących fermionów
* Paul A.M. Dirac – Biografia (en.)
* Encyklopedia PWN
* Encyklopedia Internautica
* Encyklopedia Wirtualna Polska
* Encyklopedia Wiem

===================================


Jacob Robert Oppenheimer (1904-1967), fizyk amerykański odkrył pozytron, duży
udział w odkryciu przybliżnia Borna-Oppenheimera. Dyrektor laboratorium w
Projekcie Manhattan.

1927-1947 profesor University of California w Berkeley i California Institute of
Technology w Pasadenie, 1947- 1967 profesor, a od 1966 dyrektor Institute for
Advanced Study w Princeton; 1943-1945 w Los Alamos kierował pracami nad budową
amerykańskiej bomby jądrowej (zwany ojcem bomby atomowej); 1946 wystąpił z
projektem międzynarodowej kontroli wykorzystania energii jądrowej; będąc
przewodniczącym (od 1946) komitetu doradczego Komisji Energii Atomowej USA,
odnosił się z rezerwą do budowy bomby wodorowej;Podejrzany o sympatie lewicowe
został w 1952 usunięty ze stanowiska w ramach działań osławionej Komisji do
Badania Działalności Antyamerykańskiej (zob. maccartyzm).
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów J.R.Oppenheimera

Źródło: "pl.wikipedia.org/wiki/Jacob_Robert_Oppenheimer"


Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,384,26429889,26429889,Humor_w_nauce.html


Temat: Jak wybucha bomba wodorowa?
Gość portalu: pioc napisał(a):

> > Opis ten jest nie ścisły i wogólę głupi.
> > Niech autor przemyśli formę swojego artykułu...
>
> No pewnie, że bomby Pan nie zbuduje korzystając z mojej krótkiej notki o
> budowie bomby wodorowej ;) [przypomnę, że w głównym tekście zajmuję się
maszyną
> -
> Z, a nie zasadą działania bomby]. Tylko, co takiego głupiego jest w tym
opisie?
>

Panie Piotrze,
Ja napisałem "świeta racja" w mojej odpowiedzi na pierwszy post, prawdę mówiąc
trochę dlatego, że jestem na Pana cięty za artykuł sprzed kilku lat o szkolnym
podręczniku do fizyki z lat 1950-tych Burasa i Ehren... (dokladna pisownia
nazwiska drugiego autora wyleciala mi z pamieci). Pan btł łaskaw napisać
artykuł w taki sposób, że, w opinii czytelnika, ten podręcznik musiał zostać
popełniony przez jakąś parę komunistycznych przygłupów, kiepskich specjalistów
od fizyki a dobrych od propagandy. Tymczasem bez takich wtrętów propagandowych
(prawdopodobnie napisanych nie przez samych autorow, tylko wydawcy kazali im
żywcem kopiować pewnwe fragmenty z sowieckich podrecznikow szkolnych)
podręcznik w owych latach po prostu nie mógłby się w ogóle ukazać. Niech Pan
jednak porówna jak wyglądały szkolne podręczniki biologii napisane w tym samym
okresie! Mimo tych propagandowych wtrętów, Panowie Buras i E. zachowali
wierność prawdzie naukowej. Natomiast podręczniki biologii pełne były
kompletnie nonsensownych dyrdymał, wyklinania morganowskiej genetyki i
propagowaniu "teorii" Łysenki.

Pan E. byl bardzo zasłużonym pedagogiem w jednym ze znanych warszawskich
liceów, a Prof. Buras był (jeszczenie w momencie pisania owej książki, ale
później) uczonym o niewątpliwej światowej sławie. Między innymi był jednym z
inicjatorów budowy Europejskiego Centrum Promieniowania Synchrotronowego w
Grenoble (ECPS), laboratorium zbudowanego kilkanaście lat temu kosztem 6
milardów $. Daje to pojecie o skali przedsięwzięcia. Profesor Buras był
pierwszym Przewodniczącym Rady Naukowej ECPS i zrezygnował z tej funkcji
dopiero przy ostatecznym przejściu na emeryturę w dniu 75-tych urodzin.

Wcześniej, w Polsce, Prof. Buras położył wielkie zasługi dla utworzenia w
Kraju nowoczesnego ośrodka badań jądrowych. Przy pomocy zrecznej dyplomacji i
pewnych faktów dokonanych udało się wtedy skłonić Sowietów do cofnięcia ich
weta na reaktor jądrowy w Polsce; Buras "gral pierwsze skrzypce" w tych
zabiegach. Później kierowany przez niego zespół przy tym reaktorze EWA wykonał
pierwsze w historii (wyprzedzajac o miesiące zespół amerykański z Idaho Falls,
nieistniejącego już dziś laboratorium reaktorowego) neutronowe pomiary
dyfraktometryczne przy pomocy tzw. metody czasu przelotu (TOF). Dzis jest to
podstawowa metoda neutronograficznych badań strukturalnych przy źródłach
neutronowych najnowszej generacji.

W roku 1968 Prof. Burasowi wytknięto niewłaściwe pochodzenie etniczne i
poddano poważnym szykanom. Buras cudem przeżył Getto Warszawskie (na podstawie
jego przejść okupacyjnych można by nakręcić drugiego "Pianistę", nie mniej
dramatycznego), zatem, według jego własnych słów, odpowiednia porcję szykan
już w życiu zaliczył "z nawiązką" i w rok po Marcu, kiedy moczarowska histeria
bynajmniej nie wykazywała tendencji malejących, zdecydował się na emigrację.
Polska z niedbałą nonszalancją pozbyła się uczonego, juz wtedy dobrze znanego
na świecie. Cóż, w księgach zawsze sie bilansuje
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,32,6076564,6076564,Jak_wybucha_bomba_wodorowa_.html


© 2009 Partnerstwo na mazowszu - Ceske - Sjezdovky .cz. Design downloaded from free website templates